Endoskopija ahalazije

Endoskopija gornjeg digestivnog trakta danas predstavlja najbitniji dijagnostički pregled kod oboljenja jednjaka, želuca i početnog dela dvanaestopalačnog creva. Endoskopija se definiše kao vizuelna inspekcija unutrašnjosti organa korišćenjem endoskopa. Pregled se izvodi fleksibilnim endoskopom (aparat koji na svom vrhu ima kameru i svetlo), koji se kroz usnu duplju plasira u digestivni trakt uz stalno ubacivanje vazduha da bi se unutrašnji organi proširili i mogli adekvatno sagledati. Lekar koji izvodi pregled dobija detaljan uvid u stanje sluzokože organa gornjeg digestivnog trakta. Na osnovu ovog pregleda mogu se sa sigurnošću postaviti brojne dijagnoze i ordinirati adekvatna terapija.

U većini slučajeva ahalazija se dijagnostikuje uzimanjem detaljne anamneze i radiografijom jednjaka. Iako je senzitivnost endoskopije kod bolesnika sa ahalazijom svega 50 %, značaj ove procedure nalazi se u činjenici da endoskopija potvrđuje dijagnozu ahalazije, odbacuje moguće komplikacije, odnosno postojanja neke druge bolesti i koristi se u praćenju bolesnika nakon lečenja. Kod klasične ahalazije endoskopski nalaz ukazuje na prošireno telo jednjaka sa ostatcima hrane i tečnosti na izrazito bledoj mukozi. U velikom broju slučajeva neophodno je pre sprovođenja endoskopske procedure načiniti detaljnu lavažu i evakuaciju ostataka hrane, čime se smanjuje rizik od aspiracije i omogućava adekvatan endoskopski pregled. EGP je kod bolesnika sa ahalazijom jako stegnut, u konstantnom tonusu, i ne otvara se tokom akta gutanja ili endoskopske insuflacije vazduha. Ponekad se sam EGP ne može proći endoskopom ili se prolazi uz direktno forsiranje samim instrumentom. Povremeno se mogu videti i znaci ezofagitisa u distalnom delu jednjaka koji predstavljaju posledicu dugog zadržavanja hrane, a ne refluksa želudačnog sadržaja. Smatra se da čak kod 10 % bolesnika sa hroničnom ahalazijom, dužom od 10 godina, postoji opasnost od udruženog skvamocelularnog karcinoma jednjaka.